40 JAAR GELEDEN

Juni 1973 zwaaiden wij af van de NIMETO. Inderdaad, veertig jaar geleden stonden er een aantal mensen aan het begin van hun carrière, terwijl er ook een aanzienlijk gedeelte van de geslaagden een vervolgopleiding gingen doen.
Al enige tijd speelt de gedachte door mijn hoofd dat deze gelegenheid een mogelijkheid biedt om eens te reflecteren op de afgelopen jaren.
Hoe zijn wij terechtgekomen, wat hebben we ervan gemaakt en wat ligt er nog in het verschiet.

In kleinere kring hebben we contact zo nu en dan, maar het zou mooier zijn als iedereen zich weer zou willen laten zien.

Verleden jaar heb ik een informeel gesprekje gehad met de direkteur van de NIMETO, tijdens het seminar in juni, maar ik had niet het idee dat men leerlingen van veertig jaar geleden erg interessant vond.

Ik moest maar een opzet voor een bijeenkomst aanleveren, dan zou 'er naar gekeken worden'. We zullen het dus zelf moeten doen.

In mijn optiek kan de lokatie in de buurt van Utrecht zijn, lekker centraal nog steeds.
Maar kan iemand een specifieke plek aanbevelen?
Bij een eerdere reünie werd er een idee geopperd voor het maken van een herinneringsboek.
Ook dat vind ik een goed idee.
Met de huidige fotoboek technieken is het vrij eenvoudig om een mooie publicatie in elkaar te zetten, recente foto met een stukje tekst, een foto uit de NIMETO tijd heb ik nog van de meeste leerlingen.
Ruud is bezig met het optimaliseren van de werkweek film uit 1970, nu met geluid, en die kunnen we laten zien.
Er kan ongetwijfeld nog meer georganiseerd worden, maar laat eerst maar horen met hoeveel deelnemers we moeten rekenen.

Hier klikken voor een reaktie: KLIK!

OPNIEUW ALTERNA

Er wordt nu serieus gewerkt aan een versie van de werkweek film uit 1970, eindelijk met geluid.
Ruud is hier mee bezig.
De oorspronkelijke filmspoelen waren lang in bezit van Peter Walhout, die ze in de jaren negentig aan Gerard gaf.
De overgefilmde versie staat al een poosje op Vimeo en YouTube, maar zonder geluid.

In november heb ik de spullen aan Ruud overgedaan, samen met de geluidscassette die Kier Knol nog in zijn bezit had.
Ik hoopte dat de complete materialen nu aanwezig waren voor een definitieve versie.
Helaas is de eerste oorspronkelijke filmspoel niet te traceren en ontbreekt er een gedeelte van het oorspronkelijke geluid.

Maar niet getreurd we kijken wat er gedaan kan worden.
Hieronder een weergave van de geluidsband, onlangs gemaakt door Ruud.

(Gerard)

Ruud Spall: Ben de afgelopen weken druk geweest met de voorbereidingen van de edit sessie van de film.
Heb een script in elkaar gezet, met behulp van de geluidsband en gebruik makend van de Alterna filmdelen die op Youtube te vinden zijn.

NIMETO Werkweek 1970:
ALTERNA

Door Ruud Spall      

KIEVITSTRAAT VOORDEUR 
  
We zien het naambord op een oud gebouw.
Dit is de Nationale Schildersschool afd. Etaleren. Een aantal leerlingen lopen naar binnen.        
 
KIEVIETSTRAAT HAL     
  
De deur staat op een kier.
Dezelfde scholieren komen binnen.       

KIEVITSTRAAT KOFFIEHOK
  
Een aantal scholieren verdringen zich voor het luikje waar de conciërge, de heer Bouma, koffie schenkt. In het rumoer is te horen dat Marijke een kopje koffie vraagt.    
  
MARIJKE     
Meneer Bouma, mag ik een kopje  koffie?     
  

BOUMA       
Zeker mag jij een kopje koffie  Marijke, alsjeblieft. 
  
MARIJKE     
Oh, dank u wel hoor.  
  
BOUMA       
Alsjeblieft.
  
WILMA       
En nog een kop koffie.
  
BOUMA       
En nog een kop koffie.
  
PETER       
En een zwarte.        
  
BOUMA       
Een zwarte voor Peter.
    
KIEVITSTRAAT KANTINE  
  

De koffie wordt opgedronken in de kantine, duidelijk een plek van uitsluitend vrolijke scholieren.
Ze vermaken zich kostelijk en Peter zwaait met een buil Van Nelle shag.
In deze tijd is het normaal dat er gerookt mag worden in de kantine.    
  
PETER       
Waar is me shag?      
  
PETER       
Verdomme, lekker bakje hê?      
  
PETER       
Hé geef nou eens vuur man!      
  
PETER       
Hé, Gerard!!
 
KIEVITSTRAAT KLASLOKAAL
  
Het klaslokaal bevat losse tafels, er is een ontwerp/tekenles aan de gang, gezien de grote vellen papier en de voorover hangende scholieren.   
    
KRAAKPAND   
  
De camera zakt van een spandoek boven de openstaande deur "Massaal tegen 25 jaar woningschandaal" naar een man die iets aan die deur aan het repareren is.   
  

PETER (NARRATION)     
Oude of nieuwe maatschappij.    
Laten we nu eerst eens een kijkje nemen in de oude samenleving. Deze scenes gaven een beeld van de dagelijkse bezigheden in onze maatschppij. Nu de mensen die al een stap hebben gedaan naar een alternatieve vorm van leven.    
 
KRAAKPAND INTERVIEW   
  
Het filmteam interviewt een kraker.
De microfoon wordt met de hand bediend, blijkt uit de beelden.   
  
KRAKER      
Nou, wij willen natuurlijk zo graag mogelijk, zo graag, eh, zo snel mogelijk, eh, legaal in zo'n pand zitten. Eh eh, we hebben dan nog, een van onze eerste daden was om eh, om een huurcontract te krijgen. Maar dat krijgen we botweg niet. Dat zou namelijk voor de gemeente inhouden dat ze legaliseren dat we hier zitten en dat wil, dat is nou net een stapje te ver voor ze. Dat doen ze dus nog niet. Ze willen gewoon het recht houden om ons eruit te donderen en bovendien, eh, houdt het natuurlijk in, een huurcontract, dat zij alles wat er opgeknapt moet worden aan het huis, zelf moeten betalen. Terwijl ze nu lekker kunnen toezien hoe wij het huis op, op eigen kosten opknappen en ons er toch nog uit kunnen gooien.     
  
BERT (Interviewer)    
Enn als dat volmaakt is, worden  jullie er helemaal uitgedonderd. Waarschijnlijk.       
  
KRAKER      
Ja. Zit er dik in, tenminste.   
 

VIESTRAAT   
  
Wat beelden van de voetgangersoversteek hoek Jacobsstraat.    
  

VREDENBURG    
  
Wat beelden van verkeer Viestraat richting Stationsweg met zicht op hoek Viestraat en Vredenburg.     
 



CATHARIJNESINGEL      

Bert zit in het gras en filosofeert wat over het afbreken van de Jaarbeurs ten behoeve van
Hoog-Catharijne.      
  
BERT        
Muziek zit hier ook wel mooi, maar eh, je kan het nog mooier maken als je het buiten doet, in een mooi groot groen park, dan dat je dat dus hier, eh, in een  gesloten isolerend gebouw doet. 
  
MARIJKE     
Komt hier een muziekcentrum bij? En niet het voetpad?  
  
BERT        
Nee, ja, voetpad. Wat heet een voetpad? Dat zijn allemaal mooie tegeltjes en zo. En daar mag je niet buiten de perkjes.
  

MARIJKE     
Ja.

BERT        
Je moet op het voetpadje blijven.
  
ONBEKEND    
Wat voor muziek is dat dan?     
  
BERT        
Nou, dat is dus wel muziek voor iedereen... 
  
Bert's mijmeringen worden overstemd door de tonen van een draaiorgel, bij de domtoren.    
  
  
MARIAPLAATS 
  
Er is een interview te zien met een agent. Daar is geen geluid (meer) van.    
  
Later zien we een agent (dezelfde?) die een bon aan het uitschrijven is.      
  
  

DRAAIORGEL  
  
We zien wat jeugd zitten op het draaiorgel.
Dat mocht toen ook nog.    
  
  
DOMTOREN    
  
Het filmteam is de Domtoren beklommen om wat vergezichten te maken van Utrecht. 
  
  



CAFE-TERRAS 
  
Interview met "een lid van de oude maatschappij". En nog oud ook. Wat wil je nog meer.   
  
BERT (Interviewer)    
Wat ik u eens wou vragen, wat u dus eh, op het ogenblik dacht van allerlei toestanden in Nederland, die dus door eh, jongeren ondernomen worden.  
   
OUDE MAN    
Nou, daar heb ik maar één woord voor over.
Ik veroordeel ze in het algemeen zolang als daar terreur bij is.       
  

OBER        
Ja, nee, u mag hier niet filmen zonder iets te nuttigen.        
   
OUDE MAN    
Kijk eens, ik kan ...  
  
TRUUS (NARRATION)     
... Ook de nieuwe samenleving kiezen.     







OP WEG NAAR VIERHOUTEN   
  
We begeven ons (in de auto?) over de toegangsweg naar het kampterrein in Vierhouten.      
  
  
KAMPTERREIN
  

We komen het terrein op. Tenten, kleine en grote worden zichtbaar. Tafels en banken komen in beeld. Het blijkt dat de eerste werkwekers al zijn aangekomen. 
  
  
KAMPVLAG    
  
Er is een oranje vlag gehesen. Het is niet goed te zien wat er op staat. Het lijkt in ieder geval een grote C aan het begin van de opdruk te hebben.    
  
  


ALTERNA DORP
  
De camera neemt ons mee langs fraaie bloemstruiken, een idyllisch bruggetje en laat een aantal, van boomstammetjes en touw gefabriceerde "gebouwen" zien. Uiteindelijk zien we de toegangspoort met een daarop gespannen doek. Er staat in grote letters "Alterna" op geschilderd.    
  
  
TEAMMEETING 
  
We zien het filmteam bijeen in het gras langs de rand van het bos. Ze bespreken het plan voor de komende dagen.
  
 RUUD (NARRATION)    

Het eerste deel van de dinsdagmorgen werd besteed aan het leren van specifieke knopen en sjorringen. Deze werden door de zes mensen van het dagelijks bestuur, van de eerste dag, voorgedaan.
Dit was nodig voor de bouw van het dorp.    
Dit dorp werd gebouwd van palen, touw, jute, en wat de natuur bood.       
Vanuit een uitgangspunt, zoals Bestuur, Beveiliging, Communicatie, waren de bouwgroepen vrij in de uitvoering van hun gebouw.       
  



PETER (NARRATION)     
De koffie, en ook het eten, werden door de corveeploeg van die dag gehaald uit de keuken van de oude maatschappij. 
  
TRUUS (NARRATION)     
Tijdens de volksvergadering werd de vrijwillige brandweer opgericht.  
  
De brandweer gaat aan de slag met jute, papier en verf om zich enige status te verwerven, dan wel herkenbaar te zijn. De vrijwilligers bouwen een brancard van palen en touw. Je weet tenslotte nooit.
  
Ze weten nog niet dat ze al weldra zullen worden getest.      
  
Er is al een EHBO tent ingericht waar Douwe Visser de scepter zwaait.
Hij heeft ook regelmatig iets te doen met de onvermijdelijke kleine ongelukjes tijdens de bouw.  
  
PETER (NARRATION)     
Het rechtse element "F" probeerde de bouw te saboteren door in de nabijheid brand te stichten.    
  

PETER       
Gewonde! Gewonde!     
  
RUUD        
EHBO! EHBO! 
  
PETER       
Dokter!     
  
De heer Ficker speelt gewonde tijdens de brandoefening.       
  
GEWONDE     
Dokter PiPi.
  
DOUWE       
Ho. Stop. Haal eerst die man er  uit!        
  
Ficker wordt op de brancaard gelegd en onder brandweertonen op de stemfluit naar de EHBO tent gebracht.    
  
PETER (NARRATION)     
Niettemin werd hem, daar hij  derde graads brandwonden had, een alternatieve eerste hulp gegeven.

DOUWE       
Brancaard!  
  
DOUWE       
Bel de ziekenhuis even op, voor een eh..    
  
PETER       
De bijbel. De bijbel erbij.     
  
DOUWE       
..Ziekenwagen.        
  

PETER       
Het woord van den Heer, tot Jeremiah kwam: Maak U op, daal af naar het huis van de pottenbakker en daar zal ik U Mijn worden doen horen. Toen daalde ik af naar het huis van de pottenbakker en zie, hij was juist bezig een werkstuk te maken op de schijf. Mislukte de pot die hij bezig was te maken, zoals het gaat met leem in de hand van de pottenbakker...Ooohoe...        
  
Besloten wordt de gewonde naar het ziekenhuis te brengen, de auto wordt voorgereden en Fikker wordt ingeladen.
  
DOUWE       
Pak hem maar bij zijn benen... Ja... Heel voorzichtig.
  
GEWONDE     
Kreunt.     
  
PETER       
Pas op zijn hoofd!    
  
Onder gejuich rijdt de auto van het terrein af. We zien de auto om de hoek verdwijnen.     
  
  
BOUWPLAATS  
  
We zien een bijeenkomst op de open plek in het alternatieve dorp Alterna.      
  
PETER (NARRATION)     
Het dagelijks bestuur hield iedere dag een volksvergadering. Overtreders van de schamele regels werden hier ook berecht en gevonnist.      
Douwe, de EHBO-man, heeft iets "misdaan". Voor straf moet hij een lied zingen.  
  

DOUWE       
Prima, ik ga het proberen.      
  
Er wordt om stilte gevraagd.    
  
PUBLIEK     
Shhhht. Shhht.        
  
DOUWE       
Land van hoop en glorie, waar wij zijn beland.
T' is alweer victorie, hier in Vierhoutens land.       
    


OPEN PLEK NAAST HET KAMPTERREIN 
  
We zien dartelende mensen op het gras. Het betere jaren 60 sfeertje.
Niet veel later blijkt het een voetbalwedstrijdje te zijn.     
  
RUUD (NARRATION)      
Onze wijze voorvaderen zeiden reeds: de boog kan niet altijd gespannen zijn. En dus...       
  
KAMPTERREIN 
  

Wilma loopt van tent tot tent, in dit geval aan de herenkant van het terrein om de jongens wakker en attent te maken op wat er te gebeuren staat.     
  
PETER (NARRATION)     
Gewekt worden door delinquenten is èrg plezierig.     
  
We horen het lied van het kleine kapiteintje zingen door een ploegje mensen die eerder door de volksvergadering voor hun "daden" tot deze straf zijn veroordeeld.   
  

DELINQUENT  
Dolle Dries die voer al jaren,  
met zijn vrachtje als Kapitein, 
varen was zijn lust en leven,   
altijd ergens anders zijn. 
En als hij dan ging passagieren, in de een of andere stad,
was zij allereerste boodschap,
dat hij wat te vrijen had.    
  
DELINQUENTENKOOR      
Want: meisjes houdt elkander vast,
anders krijg je strakjes last,
van dat kietelende kapiteintje.
Ga niet met die smeerlap mee,
in dat stiekeme café,
om te koekeloeren
achter het gordijntje.
  
DELINQUENT  
Als hij kwam in Soerabaja,
dook hij een mooie Geisha op.
In Havannah hij een kleintje,
zo'n neger met een poppenkop.
En als hij weer eens woest ging varen,
en hij bij de negers kwam,
maar zijn allerliefste blondje,
woont toch altijd weer in Rotterdam.       
 
WASGELEGENHEID        
  
Na gewekt te zijn door het lied van de delinquenten slenteren de kampbewoners naar de was- en toiletgelegenheid op het terrein.
  
BOUWPLAATS  
  

Er is opnieuw een bijeenkomst te zijn op de open plek in het alternatieve dorp.
  
RUUD (NARRATION)      
Alterna vlot enorm. De volksvergadering beslist: zwemmen.    
  
MEERTJE VIERHOUTEN    
  
We zien de werkwekers aan het dichtbij gelegen meertje vertoeven. Henze probeert met een handdoekje om zijn zwembroek aan te trekken.       
  
Vanaf hier is er geen preview beeld meer van de film. De vraag rijst zelfs of er een tweede reel geweest is van ongeveer 15 minuten, omdat het totale geluid rond 28 minuten lengte heeft. We gaan dat uitzoeken. Hieronder dus voorlopig alleen uitgeschreven tekst van de cast en bijbehorende herinneringen.     
  
  
OPEN PLEK NAAST HET KAMPTERREIN 
  
We zien een geheime meeting van "De Faeces" die de gevestigde orde in Alterna willen verstoren.        
  

GERARD      
..en dan moeten we iedereen nog even vertellen dat wij dus het bestuur met straffe hand overnemen.  
  
PETER       
Wij gaan nu verder. Wij nemen nu de macht.
Wij nemen nu de macht  over.       
  
PETER (NARRATION)     
Rechtse infiltranten bleven achter.     
  
WILMA       
Mompelt iets.
  
GERARD      
(bedenkt een stuk speech)  
En nu.., wij hèbben de macht nu overgenomen. Ze zijn erg dom natuurlijk. 
  
PETER       
O ja.       
  
FAECES      
Lachen.     
  
KIER        
Onverstaanbaar.       
  
PETER       
(schrijft de speech)       
Nu.. de.. macht..     
  

RUUD        
(ziet een kampbewoner iets te dicht bij komen)        
Spion.      
  
WILMA       
(fluisterend) Overgenomen. Pas op. Stil jongens.    
  
Kier draait ondertussen de veer van zijn camera weer op.      
  
PETER       
(schrijft verder)
..overgenomen.        
  
KIER        
Punt, punt, streep, streep, streepie, streepie.   
  
PETER (NARRATION)     
(zachtjes)       
Na het eten, smakelijk bereid door de Faeces, is de dreiging duidelijk aanwezig.   
  
  
KAMPTERREIN 
 (Dreigende muziek zwelt aan)     
  
  
KAMPTERREIN 
(Geschreeuw op de achtergrond)  
  
PETER (NARRATION)     
Het dagelijks bestuur werd gegijzeld.  
  

PETER (NARRATION)     
De Kolonel-Faeces sprak de inwoners van Alterna toe en er brak een gevecht uit. 
  
(Muziek wordt dreigend up-tempo)
  
PETER (NARRATION)     
Alterna's poort valt. 
  
KAMPTERREIN 
  
De Faeces worden opgepakt.      
  



PETER (NARRATION)     
Alterna heeft stand gehouden. De coupe is mislukt. De Faeces vluchten maar.. worden gepakt.  
  
BOUWPLAATS  
  
PETER (NARRATION)     
Het uit de gijzeling verloste dagelijks bestuur maakt zich op voor de rechtspraak. De Faeces  worden op weinig alternatieve wijze behandeld.      
  
De Faeces worden hardhandig bij elkaar gebracht op het middenterrein.        
  
FAECES      
Faeces ! Faeces !  Faeces ! Faeces ! Faeces ! Faeces ! 
   
BOUWPLAATS  
  
LID DAGELIJKS BESTUUR 
Hé, wat doen we?      
  
BERT        
Ja, God, wat doen we, ophangen? 
  

BERT        
(richt zich tot het publiek)
Volgens een eh, volgens een vies verstrekt vodje wat ik hier in mijn handen heb, eh, was er van een of andere kleine groepering  met nogal rechtse ideeen een eh, oppositie op het spel gezet.
Die  is gelukkig in de kiem gesmoord, at eh, maar zeer gelukkig is ook.        
  
  
KAMPTERREIN 
  
De Faeces worden op het kampterrein "tentoongesteld" en worden door de omstanders bespot en zelfs gemolesteerd.  
  
  
TRUUS       
Niet kietelen!        
  
PETER (NARRATION)     
Onder de vlag werden de Faeces gemolesteerd. Koffie en tomaten werden links op de rechtse gezichten gesmeten.   
  
FAECES      
Faeces ! Faeces ! Faeces ! Faeces
! 
  

OMSTANDER 1 
Handjes blijven binnen! Handjes blijven binnen!       
  
OMSTANDER 2 
Hou vast! Hou vast!   
  
PETER       
Daar is de pers! De Telegraaf!  
  
RUUD        
(als verslaggever)
De Telegraaf, Schoolkrant.      
   


LID FAECES  
Ik voel mij niet schuldig en ik heb geen commentaar.  
  
RUUD        
(Richt zich tot Peter)     
Hoe voelt u zich?     
  
PETER       
Ik voel me martelaar. 
  

TRUUS       
(Krijgt de microfoon onder haar neus)       
Geen commentaar!      
  
PETER       
Ik voel me martelaar! 
  
RUUD        
(Spreekt één van de  omstanders aan.) 
Zeg meneer, wilt u wel voorzichtig zijn met onze  gevangenen? 
  
HENZE       
Gevangenen? Zijn dit gevangenen?
  
RUUD        
Ja, ik ben van de Telegraaf. Hoe vindt u dit eh, dit, dit tuig  hier?       
  
HENZE       
Nou, dat is gerechtigheid.      
  
RUUD        
Gerechtigheid? Noemt u dit gerechtigheid!        
  

HENZE       
Ja!
  
RUUD        
Nou, dat kan ik niet met u eens zijn.
Dat vind ik niet.
  
HENZE       
Dit, dit is gerechtigheid.
Opruiers..  





KAMPTERREIN 
  
TRUUS (NARRATION)     
Na de boetedoening werden de extremen weer opgenomen in de gemeenschap.
  
We zien nog wat beelden van het kampleven.
  
  
BOUWPLAATS  
  
RUUD (NARRATION)      
Wegens nieuwe overtredingen werden de dorpsbewoners naar de vergaderplaats gehaald.
  
PETER (NARRATION)     
De eerste zware aanklacht. Tijdens de nachtwandeling was er  een vehtpartij onstaan met iemand van de oude maatschappij.       
  

FRIETMAN    
(als aanklager)  
En het contact werd gezocht door de alternatieve maatschappij.
Het is eigenlijk een bijzonder zware aanklacht!  
Frietman kijkt veelbetekenend rond.       
  
FRIETMAN    
Ik zou daar eh, wel eens een verdediger op willen horen, misschien dat eh, zichzelf wil verdedigen? 
  
AANGEKLAAGDE
Nou ja, lui, moet je luisteren,  eh, ik kwam eh..      
Besmuikt gelach in het publiek. 
  
AANGEKLAAGDE
Nee, ik vond het een geweldige toespraak die mijnheer Frietman heeft gedaan, maar ik vind dat er bepaalde punten bij zijn waar ik het niet mee eens eh, ben. En eh, da's als volgt: Wij liepen in die groep en ik was met een eh, meiske, en wij dachten dus, wij hadden bloemen bij ons, en ja, druk aan het discussieren over onze maatschappij. Dat ie zo heerlijk liep en dat we zo ontzettend gelukkig waren hè.   
 

TRUUS (NARRATION)     
Aan tafel gingen de langslapers ongestoord door met hun ontbijt.
Kort hierna werden de dorpsbewoners opnieuw geschokt door de mededeling van de groep "Bestuur en Beveiliging" dat de oude maatschappij voor de poort stond.
Deze wilden een inval in het dorp doen.        
  
BOUWPLAATS  
  
Opnieuw een meeting, nu over het aanstaande opheffen van Alterna.    
  
De leraren hebben een rollenspel bedacht waarbij voor- en tegenstanders steeds gewisseld worden.    
  
Aan het woord is een bewoonster die de oude maatschappij gaat verdedigen.      
  
VERDEDIGER  
Die heeft ook zijn fouten en gebreken wel, maar die zijn heus niet groter dan de fouten en gebreken van deze alternatieve maatschappij. Verkijkt u er zich altublieft niet op.   
  
VINCENT     
Mompelt wat.
  

FRIETMAN    
(Doelt op de komst van de microfoon)       
Wacht even Vincent tot het gereed was.        
  
VINCENT     
U zegt dus wel dat die oude vorm goed was en dat die oude maatschappij terug moet komen in de alternatieve maatschappij, maar dat kan niet...  
  
VERDEDIGER  
Steeds weer die alternatieve maatschappij, dat weten jullie allemaal wel.
Ik heb nou meegedraaid die tijd, maar ik kan me er noch steeds niet mee verenigen.
Voor mijn gevoel is die oude maatschappij, nou, stukken beter.
Gewoon, de hele maatschappelijke ordening is weg.
 
AANKLAGER   
Mooi, ik vind..       
  
FRIETMAN    
Mag ik even? Ik wilde nog een laatste wisseling doen. En ik zou..       
  

BERT        
Nee, ben ik zeker..   
  
GERARD      
(breekt hem af)  
Omdat het, omdat het, omdat het al vast ligt, wij kunnen aangevallen worden, en dat moet niet.       
  
PETER       
Ben ik tegen, omdat we gewoon een manier moeten verzinnen waarop we deze zaak zo prettig mogelijk kunnen afhandelen en alhoewel deze maatschappij wel fouten heeft, geloof ik dat die fouten makkelijk opgelost kunnen worden en dat dit geen reden hoeft te zijn deze maatschappij af te ketsen.     
  
BEWONER     
Sterker nog zelfs, sterker. Het is namelijk zo, ik ben dus zelf ontzettend voorstander.
Ik ben één van de oprichters geweest van deze alternatieve maatschappij en ik heb gezien hoe ze mij in die oude maatschappij, hoe moeilijk ik het heb gehad.     
  
RUUD (NARRATION)      
Er werd besloten tot opheffing van het dorp, waarna ieder zijn eigen weg kon gaan.
Deze beslissing werd gepubliceerd in de laatste uitgave van de kampkrant. 
  
OPEN PLEK NAAST HET KAMPTERREIN 
  
De bewoners maken zich op voor vertrek.   
  
PETER (NARRATION)     
Vlak voor het afscheidsfeest werd voor de laatste avond de dagelijkse hulp aan de oude maatschappij gegeven.
Hierna nam iedereen op zijn eigen wijze afscheid van Alterna. 
  
WEG NAAR VIERHOUTEN   
  
We zien de kampbewoners vertrekken.       
  

TRUUS (NARRATION)     
Alterna was ten einde.
Het dorp werd afgebroken.
Er werd begonnen met inpakken, waarbij het wereldrecord fietsopladen werd verbroken.
Ieder ging zijns weegs.      
  
  
EINDE       
 

EXPOSITIE TRUUS

Truus exposeert schilderijen en beelden van geisha’s in Galerie Oost in Hoorn.

Het is een gedeelde tentoonstelling met een aantal andere kunstenaars.

Galerie OOST 99, Hoorn.

Open: do. t/m zo. van 13.00-17.00 uur

en op afspraak.

OP Z'N ITALIAANS

6 november 2012 - Truus was voor een paar dagen in Nederland om, samen met Harry, nog wat zaken op een rij te zetten.

Ik nam de gelegenheid te baat om een bijeenkomst te organiseren.
Zoals gebruikelijk spraken we af in Café De Zwart aan het Spui in Amsterdam.
Om een uur of zes was iedereen er:

Dirk, Wilma, Ruud, Truus, Harry en Gerard.
Stef moest tot zes uur werken en zou wat later komen.

Na een hartelijke begroeting en een paar consumpties besloten we om een Italiaanse hap bij Caprese, verderop in de Spuistraat te nemen.
Het was er niet druk en zonder moeite kregen we een tafel voor zeven.
Fardau, de dochter van Truus, kwam er even bijzitten.

Na de bestelling kwamen de verhalen weer los:
De marketing lessen van Brakkee, met als voorbeeld het nieuwe product "zeep aan een koord", zodat je de zeep niet weg hoefde te leggen, of kon laten vallen, touw om je nek, en poedelen maar. 

Peter maakte bezwaar tegen het vermenselijken van de ingrediënten, en werd door de klas tot de orde geroepen 'omdat de leraar en tenslotte voor doorgeleerd had', en het dus wel zou weten. 

Brakkee kon zijn verhaal afmaken. 

Ondertussen zal Elly, zoals vaker, met een stokje te dodelen, de doodle veranderde gaandeweg in een voorstelling van een zich wassend figuurtje in een ongelofelijk smerige omgeving, dus zeep aan een touw zou de problemen niet oplossen.

Zo werden de lessen op individuele wijze opgenomen.

Voor Truus had ik een aantal foto's meegenomen, gemaakt tijdens haar trouwerij met Peter en in Benschop en Westbroek.
Een tijd geleden had ik deze van Peter geleend om in te scannen, en verderop heb ik er al een aantal geplaatst. 

Truus had de foto's lang niet gezien, en ze werden met aandacht bekeken.

Voor Projekt 2013 had ik het materiaal van de werkweekfilm Altèrna meegenomen en overgedragen aan Ruud, die een nieuwe digitale versie zal maken, ditmaal met een geluidsband eronder. 

Ruud vertelde dat hij nog beschikte over de originele geluidsbanden, en zelfs losse geluidsopnames.
Als referentie gaf ik hem ook de kopie cassette met het oorspronkelijke geluid, die ik in 2010 van Kier Knol kreeg.

De film is ooit éénmaal op de NIMETO vertoond, toen hadden we al moeite met het geluid, omdat dat niet synchroon te krijgen was. (losse projector en losse bandrecorder).
Het wordt nu vast een mooi aandenken.
Voor "De restauratie van ..." willen we extra opnames maken, specifieke informatie hierover volgt op een later tijdstip.
Dirk zal de intro- en outro graphics verzorgen.

Om een uur of half acht kwam Stef een wijntje drinken. 

Tegenwoordig geeft hij toneelles aan kinderen tot een jaar of tien, en hij werd gecomplimenteerd met zijn optreden als chef stoelendans in de commercial voor Tempo Team die nu uitgezonden wordt. 

(In het artikel iets verderop staat een link). 

Verder is hij bezig met een mannenkoor, met uitsluitend a-capella repertoire, bedoeld om literaire avonden op te fleuren.

Mijn opmerking dat de jeugdserie De gezusters Kokkel nu eindelijk eens herhaald of op DVD uitgebracht moet worden, lijkt bewaarheid te worden:
De Gezusters Kokkel, deel 1-9

Door KRO uitgezonden negendelige serie van filmregisseur Joost Ranzijn (Han de Wit) over de twee zusters Miep en Agaath Kokkel (Felix Strategier & Stef van den Eijnden) die een pension runnen waar steeds andere gasten voor komische situaties zorgen. 

Miep wil de gasten met luxe ontvangen maar Agaath denkt daar anders over en neemt dit niet zo nauw.

Productiejaar 1991, Lengte: 225 minuten
Oorspronkelijk bestond de serie uit 24 delen, uitgezonden in 1991/1992, en herhaald in 1993.
Stef speelt hierin Agaath Kokkel.
Met veel plezier volgde ik in die jaren de uitzendingen.

Ook vertelde Stef dat hij eigenlijk helemaal niet op de etaleursschool terecht had willen komen, maar naar de toneelschool wilde. 

Er werd echter tegen hem gezegd dat etalages "toch ook kleine theaters waren, waar je allerlei voorstellingen kon maken", en uiteindelijk ging hij overstag. 

Hij hield het twee jaar vol en vertrok naar Amersfoort en daarna naar de mime opleiding in Amsterdam, wat hij nu omschrijft als 'thuiskomen'. 

Wij zijn blij dat hij het bij ons toch twee jaar volgehouden heeft.
Binnenkort is Stef te zien op televisie in het kinderprogramma Koekeloere.

Het bleek dat veel van onze kinderen in de creatieve hoek werkzaam zijn.

De zoon van Ruud werkt aan televisie programma's als "het mooiste meisje van de klas" en die zigeunerserie van knuffelzanger Frans Bauer. 

Zijn dochter Ilse schrijft 'chicklit' boeken, en heeft inmiddels vier titels op haar naam staan. 

Uit de omslagen van haar boeken blijkt dat de naam Spall typografisch een mooi beeld heeft (zegt de letterfreak). 

De zoon van Stef doet in portretfotografie en soms een reportage voor een glimblad. 

De zoons van Gerard zitten in de muziek, musea en interactieve reclame. 

De zoon van Truus en Harry bemoeit zich met de grote festivals als Oerol en Lowlands.

Verder is het volgend jaar 40 jaar geleden dat wij van de NIMETO afstudeerden.
Een goede gelegenheid om in 2013 iets groters te organiseren.
Willen jullie je gedachten hier eens over laten gaan?

April lijkt mij een goede maand, later zijn er veel mensen op vakantie. 

September/oktober 2013 kan ook.
Over de locatie en eventuele activiteiten zijn ideeën nodig.

Bij een eerdere reünie werd de mogelijkheid van een herinneringsboek naar voren gebracht.
Marijke heeft ooit een fraaie serie foto's van 'Vrouwen van vijftig" gemaakt.
Het lijkt mij leuk om met de deelnemers op dezelfde manier zoiets te maken.
Van de meesten heb ik een foto uit vroeger tijden, en van het heden kan er vast wel een opname gemaakt worden tijdens de bijeenkomst.
Ik zal aan de hand van een (standaard) interview dan een beeld in woorden trachten te schetsen, vnl. gericht op je verwachtingen toen je school verliet, en wat het uiteindelijk geworden is.
Er zijn nu mogelijkheden genoeg om daar een persoonlijk fotoboek mee samen te stellen.
Een DVD van de Werkweek film 1970, met geluid, moet dan klaar zijn.

Zoals gebruikelijk was de sfeer weer ongedwongen en vertrouwd.
Iedereen kon zijn verhaal doen en iedereen kreeg de aandacht die het verdiende.
Toen we om een uur of half tien opbraken, en buiten in de regen even stonden na te praten, verwonderden wij ons dat we, na veertig jaar, nog steeds op deze manier met elkaar omgingen. 

Volgens Wilma hebben we nog steeds de capaciteit om, zonder bedenkingen of voorbehoud, zo nu en dan te doen wat we vinden wat we moeten doen, en daar ook tijd in stoppen.
Ik hoop dat, zo nu en dan, ook de andere leerlingen eens aan zullen schuiven ook al denk je dat je niet van reünies houdt.
De kleinschaligheid zorgt ervoor dat je kan laten zien wie je bent.
(gerard)


Vond het erg leuk gisteren. 

Gesprekken gaan steeds weer verder.
De eerste gaan over hoe is het met je in het algemeen gaat, daarna gaan ze meer over fragmenten uit je leven.
En nu gaat het ook verder in het heden: ik ga eens kijken of Stef wat met mijn verhaal kan.
Volgens mij is hij er geknipt voor. 

Wat de foto's betreft: redelijk mislukt.
Ik heb mijzelf vanmorgen toegesproken over het nut om zo'n apparaat in je tas mee te zeulen en er dan zulke foto's mee te maken.
Zal volgende keer beter mijn best doen.
Gelukkig staat Ruud er helemaal Ruudjes op.
(Wilma)

In Amsterdam zag ik vorige week weer een aantal oud klasgenoten terug van de etaleurs school: 

Gerard, Ruud, Dirk, Wilma en Truus.
Voor de derde keer in 2 jaar tijd.
Waarom wil ik 40 jaar later de mensen ontmoeten waarmee ik veertig jaar geleden 2 jaar op school heb gezeten?
Het is geen sentimentaliteit maar wat wel?
Ik denk de verbondenheid met hen met een periode in ons leven waarin de wereld voor ons, voor mij, open lag.
18, 19, 20 jaar waren we en we wilden eindelijk los van huis (tenminste ik bijna): de wereld laten zien wie we waren.
Het klinkt een beetje Nescioachtig: Jongens waren we.
Maar dat gedeelde gevoel van jong zijn, ons zelf ontdekken, andere mensen ontdekken en plezier maken, samen keten is voor mij een hele bijzondere tijd geweest.
1968, 1969, jaren waarin ik de popmuziek verder opzocht.
Jezelf bevrijden van ouders, geloof, maatschappelijke conventies, het hoorde bij dat levensgevoel van de sixties.
En dat deelde ik op de etaleurs school met aardige, bijzondere mensen.
(Stef)

ATELIERROUTE UTRECHT 2012

Hier de link: Atelierroute
Er is onder andere werk van Marijke Volkers te vinden.
(klik op de afbeelding voor een beter leesbare versie).

CHEF STOELENDANS

Gisteren viel ik onbedoeld in een Ster blok voor het journaal.
Er kwam een commercial van Tempo Team voorbij.
In het begin was ik getuige van een stoelendans voor personeel.
Tot mijn verbazing herkende ik de Chef stoelendans: Stef!

Hier een link naar de clip!

STOELENDANS

Wel goed opletten in het begin.
De manier van doen herkennen wij.
Het zou zo maar in de Kievitstraat hebben kunnen plaatsvinden.
Leuk!

Ook voor Jumbo werd een clip opgenomen.
Ik begrijp er ook HELEMAAL niets van.

DE WANDKLEEDPERIODE

Deze periode was aan het einde van het tweede jaar (1971). Allerlei stofjes, oude sokken en andere rommel, gaasjes, kartonnetjes met plakband op een stuk hout. Ik deed ook iets met knopen en draad op ronde borden en verkocht ze op kunstmarkten.
We hebben ook op de kunstmarkt in Soest gestaan.

Even het randje mooimaken

Elly met tekeningen en ik met wandkleden. Prijzen varieëerden, soms wilden we van de opbrengst op vakantie, maar achteraf waren we ook blij dat we er een fles wijn aan overhielden.
Ik weet nog dat ik tot mijn verbazing een keer heel veel geld kreeg voor één van mijn 'kunststukken'.
Mensen waren er helemaal blij mee en vertelden dat ze het midden in hun woonkamer, boven de kachel, op de schoorsteen zouden hangen. Ik was heel vereerd... mijn werk op zo'n centrale plaats. Jeeeetje, eindelijk begrepen en gewaardeerd en echt van die 'kunstzinnige' mensen, dat kon je wel zien.

Nadat de markt afgelopen was, wilde ik kijken of mijn kunstwerk al op de schoorsteen hing, en hoe dat eruit zou zien.
Ik wist dat die huizen grote ramen hadden en het was niet zover lopen. Maar we moesten wel wachten totdat het donker was, anders zouden ze ons zien en herkennen. Bij het huis aangekomen zag je het inderdaad meteen op de schoorsteen hangen
........ OP Z'N KOP!!
We hebben samen nog een moment overwogen om aan te bellen, naar binnen te stappen, het werk van de wand af te rukken en naar buiten te lopen. Zonder uitleg, want hier waren geen woorden voor!
We hebben nog even in de tuin gestaan, nog wat andere drastische maatregelen overwogen en na en onbedaarlijke lachbui besloten het zo te laten. Want dat gevoel niet begrepen te worden, daar was eigenlijk heel goed mee te leven.
(Wilma)