Om 14.00 uur begon de inloop voor de reünie aan de Smijerslaan in Utrecht.
Het eerste wat opviel was de grote uitbreiding van de gebouwen die plaats heeft gevonden.
Al jarenlang is de Nationale Slagersschool, tegenover het Nimeto gebouw bij het complex getrokken.
Ook is er flink nieuwbouw gepleegd.
Dat mag ook wel met het huidige aantal studenten, wat al rond de 1400 ligt, met een verwachte uitbreiding naar boven.
Het aantal reünisten bedroeg rond de 700 deelnemers.
Wij waren de oudste aanwezigen, er werd zelfs aan sommigen gevraagd wanneer wij les hadden gegeven.
In een tent op het terrein begon de middag met het uitreiken van het eerste exemplaar van het boek
Nimeto, 50 jaar creatieve ruimtemakers.
Het boek vertelt de geschiedenis en ontwikkeling van het etaleren door middel van beelden, gesprekken en anecdotes.
Eén student moest hard werken op school, omdat ze etaleer les had van Frans van Riel, die enorm streng was en de lat steeds hoger legde.
Zo ken ik Frans niet uit onze opleiding.
Na de opening van de Etaleursschool in 1968 werden er binnen de kortste keren tevens een Christelijke- en een Katholieke opleiding opgericht, namelijk CNS (tegenwoordig Cibap) in Zwolle, en Sint Lucas in Boxtel. Kier vertelde dat hij een blauwe maandag in Zwolle les had gegeven.
Ik zou graag willen weten wat het verschil is tussen een katholieke, protestante en NIMETO etalage.
Omdat ik in contact stond met het organisatiebureau werd ik uitgenodigd om als "eerst" aanwezige afgestudeerde het eerste exemplaar in ontvangst te nemen, samen met een 'laatst' afgestudeerde.
Daarna werd er een oproep gedaan voor aanmelding bij de nieuwe alumni vereniging
AnnoNimeto.
Deze presentatie ging verloren in het geroezemoes, maar in het gebouw zelf konden wij ons via een balie aanmelden.
Uit onze tijd waren wij uiteindelijk met zes personen: Henze, Wilma, Nico, Kier
(kwam wat later aan), Gerard en Rinus Schrauwen, die we, na 1973 geen van allen nog gesproken had.
Ook hij hoorde er direct weer bij.
Tot onze verrassing was de heer Heying, onze leraar Nederlands ook aanwezig, ondanks zijn 83 jaar weinig veranderd, zoals je kan zien.
Hij wist ons nog te herinneren en noemde nog een aantal details van verschillende leerlingen.
Ondertussen liepen er een aantal dames rond, die cartoons maakten van verschillende deelnemers, Rinus was één van de gelukkigen, vaardig gemaakt, maar wie is het eigenlijk?
Voor het eerst stond ik oog-in-oog met Jaap Klomp, die verleden jaar contact opnam omdat hij aangezocht was om een jubileumboek te maken over 50 jaar NIMETO.
Hij wilde materiaal van de Kwintel gebruiken omdat dat een overzicht van de begintijd geeft.
Helaas werd dat na verloop van tijd afgeblazen, en werd dit roze boek gemaakt.
Ook mooi, maar over de begindagen van de opleiding is er weinig tot niets in te vinden.
Ik ben zelf wel geïnteresseerd hoe Frietman, Hölzel en Ficker hun lessen voorbereidden, het was echt pionieren voor deze leraren, en ik vraag mij af hoe ze dat voor elkaar gekregen hebben.
Uiteindelijk denk ik heel positief over de manier waarop ze dat gedaan hebben.
Ondertussen was Kier Knol aangekomen, samen met zijn dochter, die ook studeerde aan de NIMETO.
We bezochten de archief kamer, een ruime kelder vol met foto's, tekeningen en boeken.
Hier leek het er op dat de geschiedenis sinds midden jaren zeventig pas werd vastgelegd.
In de Memory-Lane waren een aantal etalages gemaakt, die sterk leken op het werk wat wij 50 jaar geleden ook maakten.
Ook waren er recentere visuele presentaties gemaakt, die er gelikt uitzagen.
De aanwezige studenten wisten uitstekend uit te leggen wat de gedachtes achter de presentaties en etalages waren.
Uiteindelijk heb ik lang niet alles gezien, en heb de band en het meeste van de catering gemist.
Bij het borrelen was het druk en gezellig, en zelfs Frits Frietman wist nog een uurtje mee te pakken.
Dank allemaal, het was een waardevol weerzien met oud klasgenoten en oud leraren.
